Co Westerik (1924)

  (…)
verf is alleen maar wat korrels met olie
die materie moet worden begeesterd
(…)                  “Geschilderd gezicht” van Rutger Kopland uit de bundel “Een man in de tuin”

Onlangs bezocht ik de expositie “Black & White and a little bit of colour” in het museum voor moderne kunst in Arnhem. Deze expositie vormt een overzicht van het aankoopbeleid van werk op papier door het museum over de afgelopen 25 jaar. Op deze expositie waren veel tekeningen van jonge kunstenaars te zien. Volgens mij was Co Westerik in dit gezelschap veruit de nestor. Maar wat deed zijn werk het goed tussen al die (veel) jongere collega’s. Er was geen afstand tussen hun en zijn werk hoewel er soms wel twee generaties tussen zaten.

Een goede reden om nog eens aandachtig naar het werk van Co Westerik te kijken. Wat maakt dat zijn werk nog steeds zeer eigentijds oogt en actueel is?
Westerik heeft een heel eigen handschrift dat wordt gekenmerkt door een gevoelige lijnvoering. Een lijn met een steeds wisselend karakter, die aftast, suggereert, lyrisch en kalligrafisch is of juist hard en expressief.
Het onderwerp van de tekeningen betreft veelal allerdaagse situaties; een man die naar muziek luistert, een vrouw met een peer in haar hand. Soms neemt de allerdaagse werkelijkheid een wending en krijgt de droom de overhand. Of zit de kunstenaar de werkelijkheid zo dicht op de huid dat deze zijn gerust stellende karakter verliest. Via afbeelding van allerdaagse situaties worden dan ook vaak emoties als angst, verdriet en eenzaamheid verbeeldt.
Westerik’s werk stoelt op waarneming en precisie in de weergave.  Manier van werken en de inhoud vormen een mooie eenheid. Waarbij het geziene een relatie aangaat met de emotie van de kijker. Hierbij is Westerik de regisseur, de rest is aan ons.
Over zijn tekeningen zegt Co Westerik zelf; “werkstukken waaraan spontaan gewerkt wordt. In tegenstelling tot olieverf schilderijen waar een zorgvuldige planning voorop staat.”
Deze spontane manier van werken, gecombineerd met een persoonlijke en actuele inhoud is denk ik wat het werk van Westerik zo passend maakt op een expositie tussen (veel) jongere college’s.
Chris050405

  (…)
en het is waar - je ziet in de verf
een mysterieus gloeien van onderhuidse
vreugde en verdriet
                                    “Geschilderd gezicht” van Rutger Kopland uit de bundel “Een man in de tuin”