Vertraagde missive
H.C. ten Berge
‘Dat houd ik staande: een boek
of schilderij dat niet verkocht wordt
is
geen kunst’ R.H. Fuchs, directeur
Haags Gemeentemuseum
Ofschoon uw brieven mij hebben bereikt
laat een antwoord op zich wachten
Dit vers is verzadigd van gêne
Geen metafoor kan zich vandaag
bevrijden van de last die aan uw bloemen hangt
Ik tutoyeer u niet
Beklemd tussen gebazel van een kunstbons
die zich breed maakt
en
een snelle schurk
die nagenoeg om niet een tijdloos ingelijste repro
met een fles Vincent Brut Cava biedt
schrijf ik in de greep van een
bevangenheid
zo groot, dat zij de felheid van uw oogopslag,
uw
ingekuilde geestdrift evenaart
Het is de vraag of u nog maalt
om
poëzie, palet, een beurs vol pegulanten
Het sneeuwt biljetten op uw
graf
Uw naam is een transactie, zelfs
de verzenmaker wordt betaald
Als schuwe eenzaat met bevlogen hand
bent u gezocht,
men neemt u
in de veiling
waar uw geest postuum per telefoon
wordt doorverkocht
O schilder te velde
(lispelt de bewogen woordluis hier)
het mes
sneed nimmer aan twee kanten
Wat zal zijn, is al geweest
wat
blijft, zijn de carré’s
waarvoor u ooit vier francs per stuk neertelde
Tuinen kleurrijk ingezaaid, bloesems,
kraaien boven koren, man met
baard
Een laan zo geel van bladeren en overspannen
dromen. Een
zonnewiel; een wilde maan
sikkel die stilaan in uw hoofd is dolgedraaid
Wat blijft is uw hevige aard
Beelden van passie en dood,
lichtzieke
doeken van elke idylle ontdaan
Behalve Theo niemand
die iets vroeg
De broosheid die u tekende
het hart al bijna
uitgebrand
Hoe u de verf ten einde raad
tegen het linnen joeg
alsof de wereld u geen tijd van leven bood
 |
 |
 |
| Vincent van Gogh 'Zelfportret' |
