De Verrezen Heer verschijnt aan Maria Magdalena.

Jeremias de Decker

Op het paneel van Rembrandt "De Verrezen Heer verschijnt aan Maria Magdalena", opgedragen aan H.F. Waterloos, modern Nederlands van Willem L. Meijer.

Wanneer ik de historie lees, zoals beschreven
en vergelijk met jouw kunstzinnig tafreel,
dan denk ik steeds: hoe trouw volgt dit pen-
seel de tekst, hoe fraai toont dode verf het leven.

Alsof de Christus zegt: Houdt op met beven;
de dood, Maria, heeft op mij geen vat.
En dat zij dit maar half gelooft, zodat
haar houding tussen vrees en hoop blijft zweven.

Je hebt het graf hoog in de lucht geheven,
met schaduwtinten die allure geven
aan heel het werk. Jouw meesterlijk penseel,

mijn vriend, heb ik langs dit paneel zien glijden.
Laat dus mijn pen wat rijm aan dit tafreel,
mijn inkt wat roem aan deze kleuren wijden.

Christus als tuinman.

Christus als tuinman is een gebeurtenis uit het evangelie volgens Johannes. Maria ontmoet de uit zijn graf herrezen Heer, maar herkent Hem niet. Met ogen die omfloerst zijn door verdriet, houdt ze Hem voor de hovenier. Rembrandt laat ons door de ogen van Maria kijken. We zien Christus zoals zij Hem ziet: Een breedgerande hoed op zijn hoofd, een spade in zijn hand, een snoeimes in zijn gordel. Maria keert zich om naar de tuinman, die bezig is door de sluier van haar verdriet heen te dringen. Diep in haar rijst een vermoeden. Ze heft haar hoofd naar hem op en kijkt. We zien de bewogen ontmoeting in tegenlicht en vanuit een laag standpunt. Deze invalshoek geeft Rembrandt de mogelijkheid een indrukwekkend contrast van licht en donker op te bouwen, "rijk aan schaduwen".
Rembrandt schilderde dit paneel voor zijn vriend, dichter Hendrick Waterloos. Jeremias de Decker, schrijft een sonnet op dit schilderij. De oorspronkelijke tekst van dit sonnet luidt als volgt:

Op d'Afbeeldinge van den Verresen Christus en Maria Magdalena, Geschildert
door den uytnemenden Mr. Rembrandt van Rijn, voor H.F. Waterloos.

Jeremias de Decker

Als ick d'History lese, ons by sint Ian beschreven,
En daer benevens sie dit kunstrijck Tafereel,
Waer (denck ick dan) is pen soo net oyt van pinceel
Gevolgt, of doode verw soo na gebrogt aen't leven?

't Schynt dat de Christus segt: Marie, en wilt niet beven.
Ick ben't, de dood en heeft aen uwen Heer geen deel:
Sy sulcx geloovende, maar echter nog niet heel,
Schynt tussen vreugde en druck; en vreese en hoop te sweven.

De graf-rots na de kunst koog in de lucht geleyd,
En rijck van schaduwen, geeft oog en majesteyt
Aen all de rest van 't werck. Uw' meesterlycke streken,

Vriend Rembrandt, heb ick eerst sien gaan langs dit paneel;
Dies mocht mijn' Pen wat Rijms van uw begaeft Pinceel
En mijnen Int wat Roems van uwe Verwen spreken.