Peter Vos 'Vogels, het paradijs in de lucht'

De stad een vogelreservaat

J. Eijkelboom

Ik zag een meeuw die uitgleed op het ijs
en hoorde eens bij ondergaande zon
twee hanen kraaien in een boom.

Ook zag ik op een stille zondagmorgen
een sperwer op de stoep van een kantoor;
hij had een muisje in zijn klauwen
en keek mij zo woest aan
dat ik maar liever verder liep.

Voorts heb ik waargenomen
dat vogels ’s morgens vroeg
graag op de rijweg lopen
en later als met tegenzin
de lucht in gaan.

Ik heb het allemaal gezien, gehoord.
Gelukkig maakt wie niets verzinnen kan
veel mee.


Meeuw

J. Eijkelboom

Een onverzettelijke speelbal, rijdt de meeuw
op golf na golf, de snavel in de wind,
zoals een kind hem op papier verzint.

Zijn oog kijkt roerloos om zich heen,
naar voren en tegelijk opzij.
De broodheer ziet hij ook meteen.

Zwijgend of krijsend, in de lucht
zie ik hem later
zoals hij toch maar liever is:

tegen de wolken als een vis
in het doorzichtigste water.


Peter Vos 'Vrouw en kind'

Duiven

J. Eijkelboom

Ik zag een man op de Dam,
hij was met drek overdekt,
hij stond onder een wolk en
schreed in een vijver van duiven.

Kleuters wuifden halfbang langs de kant
of waadden dronken door het luid
koerende, doorvoede, maar toch
steeds bezetener klapwiekend volk.

Vertederd keken ouders naar dit
niet uit te roeien misverstand:
geen land of op square en piazza
wordt vrede door vraatzucht vertolkt.

Ja, laat Picasso maar schuiven.
Hij schetste Stalin als Adonis
en de duif met de palm in het bekje.
De duif? Die bestaat niet in ’t echt;
men ziet nooit anders dan duiven.

Athena Noctua, droge naald ets	De gedaanteverwisseling van Ascalaphus, litho
De gedaanteverwisseling van Tereus, litho	Kippen, pen en penseel
Leda en de zwaan, pen en penseel	Plinius met uilengeboorte, litho