
Meyndert Hobbema 'Het laantje van Middelharnis' 1689
stereometrie
When you ring out the changes of how everything is
Well my mama told me there'll be days like this
Oh my mama told me there'll be days like this
Van Morrison
Chris den Engelsman
even
sober als alledaags de bomen de weg de kerk
de jager de honden de boomkweker
een man en
een vrouw in gesprek bij de meestoof minutieus
gereproduceerde
onderdelen van het landschap
op de torenklok is de tijd stilgezet wanneer
mijn moeder en ik zwijgend hand in hand
onder een lucht van helder lichtend
blauw
langs de spichtig geknotte elzen lopen
kalm sprak ze dat zij en
ik alleen verder moeten
gaan langs Hobbema's modderige laan in het licht
en donker doe ik gehoorzaam wat zij vraagt
omkijkend zwaaiend
omkijkend als bij afspraak
rennen we terug uit het licht gespelde
landschap
te vroeg echter ontwaak ik alleen
voor Catharina Geertruida Maria Verdonk
Meyndert Hobbema
Amsterdam 1638 – 1709
Het laantje van Middelharnis 1689
olieverf op paneel 103,5 x 141 cm.
Meyndert Hobbema
Amsterdam 1638 – 1709
Hobbema was waarschijnlijk enige tijd (en wellicht
ook de enige) leerling bij Jacob van Ruisdael in Amsterdam. Hij specialiseerde
zich in eenzelfde soort onderwerpen, voornamelijk bosgezichten en landschappen
met watermolens.
Omstreeks 1668 trouwde hij met Eeltje Vinck, de huishoudster
van de Amsterdamse burgemeester Lambert Reijnst en werd hij aangesteld tot
wijnroeier, officieel controleur van de inhoud van wijnvaten en gaarder van de
Amsterdamse wijnaccijns. Samen zouden ze vijf kinderen krijgen. Sindsdien nam
zijn productie van schilderijen af, hoewel hij in 1689 nog zijn meesterwerk
schilderde, Het laantje van Middelharnis.

Meyndert Hobbema 'Het laantje van Middelharnis' - detail - 1689
Het laantje van Middelharnis is een afbeelding van de
Steeneweg of het verlengde daarvan de Boomgaardweg
in Middelharnis, die in 1664 met bomen beplant was. Links aan de horizon is het
silhouet van het stadje te zien.
De datering maakt het schilderij extra
intrigerend. Drie decennia daarvoor schiep de jonge Hobbema een aantal
fabelachtige landschappen. En hoewel niet jong gestorven zoals
Carel Fabritius of Paulus Potter kunnen we toch slechts speculeren waar zijn
talent hem zou leiden. Van de laatste veertig jaar van zijn leven hebben we
slechts enkele voorbeelden. Een daarvan is Het laantje van Middelharnis.
Hobbema
is een geval apart, in 1668 trouwde hij met Eeltje Vinck, de huishoudster van de
Amsterdamse burgemeester Lambert Reijnst en werd hij aangesteld tot wijnroeier,
officieel controleur van de inhoud van wijnvaten en gaarder van de Amsterdamse
wijnaccijns. Samen zouden ze vijf kinderen krijgen. En ach, schilderen is ook
geen garantie voor geluk en brengt even veel sleur en routine mee dan het werk
van een ambtelijk controleur.
Op hoge leeftijd, een onopvallende weduwnaar
voorbestemd voor het armengraf, heeft Hobbema misschien nog wel eens gedacht aan
zijn oude overbuurman aan de Rozengracht in Amsterdam. Rembrandt van Rijn, die
veertig jaar eerder gestorven was in dezelfde omstandigheden, aan diezelfde
gracht. Rembrandt is zijn roeping echter altijd trouw blijven volgen, tot het
bittere einde.
Zijn moed of die van Hobbema?
| home | tekenlog | schilderijen | ruimtelijk werk | grafiek | reprocitaat | kunst kolom | video/ audio | fotografie | tekeningen |
| contact |