![]() |
![]() |
|
Michaelangelo "De bekering van Saul" en "De kruisiging van Petrus" |
|
Gekomen is het
bootje van mijn leven
Michaelangelo
Gekomen
is het bootje van mijn leven
over een zee waar ’t stormt uit alle macht
dicht bij de haven, waar men dag en nacht
van al zijn daden rekenschap moet geven.
Ik
zie, nu ik naar ’t einde wordt gedreven,
hoe kunst en schoonheid en verbeeldingskracht,
waaraan ik slaafs een vege hulde bracht,
met leugens en illusies zijn doorweven.
En
ach, sinds de aardse liefde in mij zwijgt,
Hoop ik alleen nog maar op Gods erbarmen,
Nu ook de tweede dood mij al bedreigt
Ik
vind geen vrede meer in verf of marmer,
Omdat mijn hart nog slechts naar Hem opstijgt
Die ons aan ’t kruishout koesterde in zijn armen.
Aan het eind van zijn leven schildert Michaelangelo twee fresco’s in de Cappella Paolina, die grenst aan de Sixtijnse Kapel, De bekering van Saulus en De kruisiging van Petrus. Deze opdrachten van Paus Paulus III uit 1542 zijn in alle opzichten veel minder virtuoos geschilderd dan de fresco’s in de aangrenzende Sixtijnse Kapel.
![]() |
![]() |
||
|
Michaelangelo "De bekering van Saul" |
|||
Michaelangelo
heeft Saulus niet geschilderd als de jonge man die hij in de bijbel is, maar oud
en grijs, bijna als een soort zelf portret. Schoonheid is hier niet meer de
boodschap, alle aandacht gaat uit naar de twee figuren die de geestelijke
boodschap van het schilderij overbrengen: Christus, de almachtige verlosser
boven en Saulus beneden.
Het
andere fresco De kruisiging van Petrus
is een onheilspellende schildering. Petrus wordt door potige Romeinse soldaten
ondersteboven gekruisigd, een menigte heeft zich verzameld om getuigen te zijn
van zijn marteldood. Petrus kijk ons onheilspellend aan. De bedoeling lijkt de
pausen te herinneren aan hun plicht niet voor aardse roem te leven, maar
voortdurend het leven en de zelfverloochening van de allereerste paus te
gedenken.
![]() |
![]() |
|
![]() |
![]() |
|
|
Michaelangelo "De kruisiging van Petrus" |
||
De paus
die Michaelangelo de opdracht voor De
kruisiging van Petrus gegeven had, overleed in 1549, voor het werk voltooid
was. Michaelangelo zag in dat ook zijn eigen tijd afliep. Kort daarna schreef
hij een sonnet waarin hij het eind van zijn leven aankondigt en afstand doet van
de kunst - zie hier boven -. De kruisiging
van Petrus zou dan ook zijn laatste schildering worden. De kunstenaar droeg
het op aan Giorgio Vasari, die het in zijn levensbeschrijving van Michaelangelo
afdrukte.
Toen Michaelangelo zijn laatste schilderingen maakte, bevond hij zich midden in
zijn eigen, persoonlijke reformatie, waarin hij de perfectie en schoonheid van
zijn oudere werk verwierp. Hij schiep een kunst die uitdrukte dat de maker zich
teleurgesteld voelde door de kunst zelf en klaar was voor het hiernamaals. In de
Cappella Paolina brak hij zijn toverstaf.
Hoewel
het niet helemaal in deze rubriek past, Michaelangelo is namelijk zowel de
dichter als de schilder – en het gaat in deze rubriek met name om het reageren
op elkaars werk – vond ik het toch te mooi om niet weer te geven.
In “De vinger van God” – het ontwaken van Adam – onderdeel van de fresco’s in de Sixtijnse kapel reageert Michaelangelo wel op het werk van een andere dichter. Namelijk op een hymne die op de verkiezingsdag van de paus wordt gezongen. Ik ben nog op zoek naar de volledige tekst, maar hierbij vast een gedeelte. Die volledige tekst heb ik inmiddels gevonden, maar wel een zeer stroeve vertaling, waarin bepaald geen sprake meer is van een "vinger van de vaderlijke rechtrhand", laat staan van zintuigen die ontbranden. De volledige tekst Nederlands en Latijn vindt u helemaal onderaan. Ik zoek nog even verder naar een meer poëtische vertaling.
Gij ….Vinger van de vaderlijke rechterhand …
Michaelangelo
Gij
….Vinger van de vaderlijke rechterhand …
Laat door uw licht onze zintuigen ontbranden,
stort uw liefde uit in ons hart …
![]() |
![]() |
|
|
Michaelangelo "De vinger van God" - Het ontwaken van Adam - Onderdeel van de fresco's in de Sixstijnse Kapel. |
||
Gods
macht wordt hier fysiek voorgesteld in zijn gespierde lichaam en de strenge blik
in zijn ogen.
Over het thema van het plafond is het laatste woord gelukkig nog niet gezegd. De
episoden uit het oude testament en de voorspellingen van profeten en Sybillen
zouden met elkaar verbonden zijn omdat ze naar middeleeuwse ideeën de komst van
Christus aankondigden. De Sybillen worden in verband gebracht met het Griekse
orakel van Delphi. Blijkens bewaard gebleven tekeningen gebruikte Michaelangelo
voor zijn Sybillen gespierde mannelijke modellen.
Michaelangelo maakt voor het gehele plafond meer dan tweehonderd voorbereidende
schetsen, die met grote zorg op de definitieve grootte op kartons werden
overgebracht. Deze werkkartons werden tegen de natte, dagelijks aangebrachte
stuclaag gelegd, waarna de buitenlijnen met een graveerpriem (de groeven zijn
nog zichtbaar) werden nagetrokken. Michaelangelo schilderde het gehele gewelf
zelf: zijn helpers had hij ontslagen omdat ze knoeiwerk leverden. Na veel
onderbrekingen werd het plafond in 1512 onthuld. Nog steeds kijken we stil van
bewondering naar zijn visie op Gods macht en het geestelijk ontwaken van de
mens. Overigens een heel andere visie dan die hij tegen het eind van zijn leven
in de fresco’s van de Cappella Paolina zou uitdragen. (zie hierboven)
Chris30.04.09
De tekst
is vermoedelijk van de Benedictijner monnik Hrabanus Maurus (780 - 856 een van
de grootste geleerden uit de vroege middeleeuwen) en wordt meestal in het
Gregoriaans gezongen, hoewel hij ook als inspiratiebron diende voor andere
componisten, zoals in het eerste deel van de achtste symfonie van Gustav Mahler.
Binnen de katholieke kerk wordt de hymne meestal vertolkt bij wijdingen van
priesters, diakens en bisschoppen. Ook wordt het Veni Creator traditioneel gezongen als de kardinalen de Sixtijnse
Kapel betreden voor een conclaaf om een nieuwe paus te kiezen.
Hrabanus Maurus
Kom
Schepper, Geest, daal tot ons neer,
houd Gij bij ons uw intocht, Heer;
vervul het hart dat U verbeidt,
met hemelse barmhartigheid.
Gij
zijt de gave Gods, Gij zijt
de grote Trooster in de tijd,
de bron waaruit het leven springt,
het liefdevuur dat ons doordringt.
Gij
schenkt uw gaven zevenvoud,
O hand die God ten zegen houdt,
O taal waarin wij God verstaan,
wij heffen onze lofzang aan.
Verlicht
ons duistere verstand,
geef dat ons hart van liefde brandt,
en dat ons zwakke lichaam leeft
vanuit de kracht die Gij het geeft.
Verlos
ons als de vijand woedt,
geef ons de vrede weer voorgoed,
Leid Gij ons voort, opdat geen kwaad,
geen ongeval ons leven schaadt.
Doe
ons de Vader en de Zoon
aanschouwen in de hoge troon,
O Geest van beiden uitgegaan,
wij bidden U gelovig aan.
Aan
God de Vader zij de eer
en aan de opgestane Heer
en aan de Geest die troost en leidt
van eeuwigheid tot eeuwigheid.
Amen
Overigens is deze vertaling heel wat minder poëtisch dan het fragment hierboven. Van een Vinger Gods is hier geen sprake meer, of was dit van het begin af aan al een vrije interpretatie van Michaelangelo zelf.
![]() |
![]() |
De
tekst, in het Latijn luidt:
Hrabanus Maurus
Veni,
Creator Spiritus
mentes tuorum visita
Imple superna gratia
quae tu creasti pectora.
Qui
Paraclitus diceris,
Donum Dei Altissimi,
fons vivus, ignis, caritas,
et spiritalis unctio.
Tu
septiformis munere,
dextrae Dei tu digitus;
tu rite promissum Patris,
sermone ditans guttura.
Accende
lumen sensibus,
infunde amorem cordibus,
infirma nostri corporis,
virtute firmans perpeti.
Hostem
repellas longius,
pacemque duces protinus,
ductore sic te praevio,
vitemus omne noxium.
Per
te sciamus da Patrem,
noscamus atque Filium,
te utriusque Spiritum
credamus omni tempore.
Sit
laus Patri cum Filio,
Sancto simul Paraclito:
nobisque mittat Filius
charisma Sancti Spiritus.
Amen
![]() |
![]() |
|
|
Michaelangelo "De vinger van God" - Het ontwaken van Adam - Onderdeel van de fresco's in de Sixstijnse Kapel. |
||
| home | tekenlog | schilderijen | ruimtelijk werk | grafiek | reprocitaat | kunst kolom | video/ audio | fotografie | tekeningen |
| contact |