
Charles Donker 'Twee
handen, schelpen en tekst van het gedicht 'Het kind en ik' van Martinus Nijhoff'
Het kind en ik
Martinus Nijhoff
Ik zou een dag uit visschen,
ik
voelde mij moedeloos.
Ik maakte tusschen de lisschen
met de hand een wak
in het kroos.
Er steeg licht op van beneden
uit den zwarten
spiegelgrond.
Ik zag een tuin onbetreden
en een kind dat daar stond.
Het stond aan zijn schrijftafel
te schrijven op een lei.
Het woord
onder de griffel
herkende ik, was van mij.
Maar toen heeft het
geschreven,
zonder haast en zonder schroom,
al wat ik van mijn leven
nog ooit te schrijven droom.
En telkens als ik even
knikte dat ik het
wist,
liet hij het water beven
en het werd uitgewischt.
![]() |
![]() |
![]() |
| Steen in de tuin van het Universiteitsmuseum waarop enige regels van het gedicht "het kind en ik" van Martinus Nijhoff te vinden zijn. | ||
In de tuin van het Universiteitsmuseum bij de vijver is een
steen te vinden waarop enige regels van het gedicht "het kind en ik" van
Martinus Nijhoff (1894 - 1953) te vinden zijn.
De steen, een oude
'bourgondische dal' (vloertegel) van Franse kalksteen, is gehakt door de
schriftbeeldhouwer Britt Nelemans. De schrijf wijze is boustrofedon (zoals de os
ploegt).
De steen werd op de Open Monumentendag 9 september 1995 onthuld.
| home | tekenlog | schilderijen | ruimtelijk werk | grafiek | reprocitaat | kunst kolom | video/ audio | fotografie | tekeningen |
| contact |