Gezicht op Málaga

Hagar Peeters

Reflectie staat in de pauzestand
op een zomaar zomeravond,
nu het strijklicht valt over de kasba

vergeelt het krijtwit van keien
tot het zachte dons van sponzen, worden
schaduwen gerekt als bij El Greco.

Hij had een oogafwijking, die man
maar zag zo mooi, de wereld.
Het dient niets dan het zien.

Tussen vlekken van lucht en van bergen
en het platte vlak van de zee
lopen drie rugzakken
in elkaar over.

Vaak is verondersteld, zoals Hagar Peters in dit gedicht ook doet, dat El Greco – Domenikos Theotokopoulos – (1541 – 1614) aan een oogafwijking leed.
Door deze oogafwijking zou hij zich losgemaakt hebben van exacte vormen, licht en kleur. Zijn schilderijen bevolkte hij met lang gerekte gedeformeerde lichamen, bleke huidtinten met sporen van kleur, een grove textuur en bijzondere uitsneden.
pas eeuwen later zou deze werkwijze door Manet, Degas en nog iets  later ook door Picasso weer opwaarde geschat worden. Zij zouden deze stijlelementen om een inhoudelijke reden, namelijk om het innerlijk van de afgebeelde personen weer te geven, inzetten. Het lijkt mij dat El Greco, met de weergave van vele Bijbelse figuren, heiligen, martelaren en apostelen dit om dezelfde reden deed.
Echter of hij daarbij 'geholpen' werd door een oogafwijking zullen we waarschijnlijk nooit met zekerheid weten.
Chris30.05.11