Gevangen onder een stolp vals licht
zetten zij zich schrap voor de reis,

Kleine mensen die verbeten dromen
in het keurslijf van een gouden lijst.

Ze blijven monddood onder het penseel,
schragen hun verlangens tussen woord

en beeld, tussen licht en tegen-
licht. Onmacht weegt op hun blikveld.

de zon is vandaag souffleur. Maar
wat zij zegt, houdt geen steek:

elke blik naar binnen glijdt met een
magische vingerknip weg in de wereld

achter het schilderij. En niemand,
nee niemand wil hier kleur bekennen.

zie ook kunstkolom over Edward Hopper