Kindertijd in Tarragona

 Jacques Prévert

Herinneringen van één kleur
kleuren van één herinnering
Rood van de corrida zwarte gloed van de stier
banderilla’s in de rug van de bewonderaars
Het lied van Tarragona

refrein van Spaans wit en couplet van lijnzaadolie
een glazenmaker zong
met stopverf op zijn hand

Is dat de diamant die krijst van genot
Of simpelweg een raam dat zich heel zacht beklaagt

Omdat het kind Miró zich vragen stelde
hoe kan dat allemaal waar is het van gemaakt
zei ook dat allemaal iets aan het verbaasde kind Miró en
het antwoordde hem allemaal

Het is wellicht het knarsen van het zand onttrokken aan
de zee dat de zachte prik van de zee-egel mist
en de streling van inktvissen en algen
het schepje van het kind pal in zijn rug geplant
Arm zand ondersteboven dat korrel na korrel
zijn armzalige leven vertelt in de keuken
oog in oog met het doodgeboren ei
in een smerige gang zo lang
tegen het verglaasde zand van een anachronistische
zandloper zonder wijzer van een klok die je ziet draaien

Alleen het lange uur
alleen het brede uur
alleen het diepe uur
ideeën te kort
de dag die droevig wordt

(vertaling door Geest van Istendael en Koen Stassijns)

Enfance à Tarragone