Een verte

Erik Spinoy

Een verte
ontrolt zich voor hun ogen
als een verveloze loper, en een diepte
die hun voeten naar beneden
zuigt. De glijvlucht van een ekster

begint bij de besneeuwde takken – een
kruisdraging van staart en vleugelspanning.
Hij wijst ze als een pijl de weg. Zij
kennen hem, en kijken van hem weg.

Want hier begint het al. Ze gaan vlakbij
voorbij, haast ongezien. Het huis een kroeg, het
vuur een kleine hel, en mensen opgesloten in
vermeende bezigheid. Een uithangbord hangt

nog met één hand zwaaiend vast. En wuift.
Een teken van herkenning.

Meer Breughel op deze site:
Brueghel - Alstein, Breughel - Anker, Brueghel - Auden, Brueghel - Berryman, Brueghel - Burnier,   Brueghel - Claus, Brueghel - Coninck, Brueghel - Emmens, Brueghel - Enquist, Brueghel - Foerster, Brueghel - Hawinkels01, Brueghel - Hawinkels02, Brueghel - Herzberg, Brueghel - Jooris, Brueghel - Kal, Brueghel - Kopland, Brueghel - Langland, Brueghel - Mare de la, Brueghel - Verwey, Brueghel - Smit, Brueghel - Spillebeen01, Brueghel - Spillebeen02, Brueghel - Spinoy, Brueghel - Szymborska, Brueghel - Velde, Brueghel - Vestdijk, Brueghel - Williams01, Brueghel - Williams02, Brueghel - Williams03, Brueghel - Williams04, Brueghel - Williams05, Brueghel - Williams06, Brueghel - Williams07, Brueghel - Williams08, Brueghel - Williams09, Brueghel - Williams10

Icarus-gedichten

KunstKolom Pieter Breughel

Breughel tekeningen.